برای هر شاخص تعریف مکتوب داشته باشید
از تصمیمی شروع کنید که داشبورد باید پشتیبانی کند، سپس سنجه‌های لازم برای همان تصمیم را تعریف کنید. کیف‌پول‌های فعال، مشتریان فعال و تراکنش‌های تکمیل‌شده مفاهیم متفاوتی هستند، حتی اگر مجموع آن‌ها مشابه به نظر برسد. رویداد واجد شرایط، بازه شمارش، موارد مستثنا و نحوه برخورد با فعالیت تکراری را مشخص کنید. برای تعریف، نام و نسخه‌ای پایدار در نظر بگیرید تا گزارش خروجی بتواند توضیح دهد ارقام آن چگونه تولید شده‌اند. از یک مالک محصول و یک مهندس بخواهید یک نمونه کوچک یکسان را مستقل از هم محاسبه کنند. اگر اختلاف داشتند، پیش از بهترکردن نمودار، تعریف را حل‌وفصل کنید. زیبایی بصری نمی‌تواند سنجه‌ای را اصلاح کند که معنایش بین تیم‌ها تغییر می‌کند.
تازگی داده و پوشش ناقص را نشان دهید
داشبورد باید بین زمانی که یک رویداد رخ داده و زمانی که سیستم از آن مطلع شده تفاوت بگذارد. یک نشانگر معنادارِ آخرین به‌روزرسانی نمایش دهید و توضیح دهید چه زمانی یک شبکه، دارایی یا ارائه‌دهنده در نتیجه وجود ندارد. نمودار خالی می‌تواند به‌معنای نبود فعالیت، تأخیر در دریافت داده، در دسترس نبودن داده یا فیلتر بیش از حد محدود باشد؛ این وضعیت‌ها نباید یکسان دیده شوند. تعیین کنید کدام صفحه‌ها می‌توانند با هشدار، نتایج قدیمی‌تر را نمایش دهند و کدام اقدام‌ها به اطلاعات جاری نیاز دارند. نقطه قطع گزارش‌گیری را در خروجی‌ها حفظ کنید. کسی که فردا یک فایل دانلودشده را بررسی می‌کند باید پنجره مشاهده را بفهمد، نه اینکه فرض کند ارقام آن لحظه فعلی را توصیف می‌کنند.
مقایسه‌ها را بازتولیدپذیر کنید
پیش از افزودن درصد تغییرات، تعریف کنید دقیقاً چه چیزهایی مقایسه می‌شوند. مرزهای دوره، منطقه‌های زمانی، شناسه‌های دارایی و واحدها را هم‌راستا کنید. مقداری که با واحد توکن بیان می‌شود با برآورد ارزی متفاوت است، به‌ویژه وقتی آن برآورد از یک مشاهده قیمتی مشخص استفاده می‌کند. روش ارزش‌گذاری را برچسب‌گذاری کنید و قیمتِ موجود نبودن را بی‌صدا با صفر جایگزین نکنید. هنگام اشتراک‌گذاری نما توسط کاربران، فیلترها را قابل مشاهده نگه دارید و آن‌ها را در رکوردهای خروجی نیز بیاورید. مقایسه‌ها را در عبور از مرز یک روز و در دوره‌ای بدون رویداد واجد شرایط آزمایش کنید. هدف حذف همه تفسیرها نیست، بلکه این است که تفسیر انتخاب‌شده آن‌قدر شفاف باشد که شخص دیگری بتواند آن را بازتولید کند.
خلاصه‌ها را به رکوردهای قابل بررسی وصل کنید
با رعایت سطح دسترسی کاربران، مسیری از مقدار تجمیعی به رکوردهایی بدهید که آن را توضیح می‌دهند. اپراتور پشتیبانی که در حال بررسی یک مغایرت است، به شناسه‌ها، زمان‌های رویداد، وضعیت منبع و هر اصلاح اعمال‌شده نیاز دارد، نه یک نمودار تزئینی دیگر. مشخص کنید اصلاحات چگونه در گزارش‌های تاریخی منعکس می‌شوند و آیا نتیجه‌ای که قبلاً خروجی گرفته شده قابل بازتولید هست یا نه. دلیل اصلاح را از مقدار اصلاح‌شده جدا نگه دارید. در مرحله پذیرش، چند جمع کل را انتخاب کنید و آن‌ها را با یک مجموعه‌داده کوچک و کنترل‌شده تطبیق دهید. محصول تحلیلیِ مفید با نشان‌دادن اینکه یک عدد از کجا آمده و محدودیت‌هایش کجاست اعتماد می‌سازد، نه با ارائه همه نتایج با قطعیت یکسان.